เหนื่อยบ้างหรือเปล่า…..
ทั้งที่เรื่องราวมันจบไปตั้งนานแล้ว แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม
ไม่ยอมรับความจริงที่ว่าเค้าได้จากไปแล้ว…
เหมือนยังมีความหวังว่าเค้าจะกลับมา
ใช้ชีวิตอย่างรอคอย..เหมือนคนที่ไม่อยากรับรู้ความจริงที่ต้องโดดเดี่ยว
บางครั้งไม่อยากจะตื่นขึ้นมาให้เวลามันทำร้ายหัวใจ
อยากจะอยู่ในโลกแห่งจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเอง
ไม่ต้องการรับรู้ปัญหาของใครๆ
เหมือนกับว่าโลกใบนี้ช่างว่างเปล่า…
ความฝันที่เคยวาดด้วยกัน มันพังทลายจนไม่เหลือซาก
ความทรงจำดีๆ ที่เหลืออยู่ช่วยต่อลมหายใจ ให้มีชีวิตอยู่
ให้ได้รู้สึกทรมาน เหมือนอย่างทุกวันนี้
และก็คิดว่า นี่คือที่สุดของความเจ็บปวดแล้ว
……………………………………………………………………..
